W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Mogą Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce prywatności Cookies"

Rozumiem i zgadzam się

Retestowanie surowców i mas kosmetycznych: naukowe podstawy, procedury i nowe wyzwania

2026-02-04 / Autor: Ewelina Drelich

Retestowanie, czyli okresowe badanie zgodności surowców i mas kosmetycznych z pierwotnymi wymaganiami specyfikacyjnymi, jest jednym z fundamentów zapewniania bezpieczeństwa i jakości produktów kosmetycznych. Proces ten, choć od dawna znany w przemyśle farmaceutycznym, dopiero od niedawna znajduje swoje miejsce w świadomości producentów kosmetyków, jako nieodzowny element systemów zarządzania jakością.

Zmieniające się realia prawne, globalizacja łańcuchów dostaw oraz rosnąca kompleksowość formulacji wymuszają wdrożenie formalnych, precyzyjnych i powtarzalnych procedur retestowania. Jednocześnie presja konsumencka, zwłaszcza w zakresie "czystości" składów (clean beauty) oraz zredukowanego śladu ekologicznego, skutkuje koniecznością optymalizacji zarządzania zasobami surowcowymi. W takim kontekście retestowanie jawi się jako narzędzie nie tylko kontrolne, lecz także strategiczne.

Ramy regulacyjne retestowania

Unia Europejska i ISO 22716

W obszarze Unii Europejskiej głównym dokumentem odniesienia dla produkcji kosmetyków jest Rozporządzenie (WE) nr 1223/2009, które nakłada na producentów obowiązek zapewnienia, że produkt jest bezpieczny przez cały okres jego deklarowanej trwałości. ISO 22716, jako standard Dobrej Praktyki Produkcyjnej (GMP), precyzuje sposób, w jaki należy dokumentować i nadzorować procesy magazynowania, kontroli jakości i ponownego testowania materiałów.

Standard wymaga m.in.:

wyznaczenia daty retestu (retest date) na podstawie danych dostawcy lub wewnętrznych testów stabilności,
przechowywania partii referencyjnych i archiwizacji wyników kontroli, przez co najmniej jeden rok po dacie ważności produktu,
dokumentowania decyzji dotyczących ponownego dopuszczenia surowca lub masy do użycia.

Przykłady z Chin (NMPA/NIFDC) i USA (FDA/MoCRA)

Chiny, poprzez działania Narodowego Instytutu Kontroli Żywności i Leków (NIFDC) oraz pod nadzorem Chińskiej Administracji Produktów Medycznych (NMPA), wprowadziły w 2024 roku nowy zestaw czterech zharmonizowanych wytycznych technicznych regulujących ocenę stabilności i kompatybilności produktów kosmetycznych. Dokumenty te stanowią uzupełnienie i rozwinięcie rozporządzenia CSAR (Cosmetic Supervision and Administration Regulation), obowiązującego od 2021 roku, i sygnalizują zaostrzenie podejścia Chin do kwestii trwałości oraz jakości kosmetyków – w szczególności na etapie magazynowania i przygotowania komponentów do użycia. Jednym z kluczowych postulatów nowych wytycznych jest obowiązek prowadzenia badań stabilnościowych zarówno dla gotowych produktów, jak i dla wszystkich komponentów formulacyjnych, co pośrednio, ale jednoznacznie, narzuca konieczność ich cyklicznego retestowania.

Poprzednia strona 1 2 Następna strona